Categorieën
Algemeen

Verkenningstocht van Tadej Pojacar op dag van Waalse Pijl levert vruchten af

LUIK – UAE Team Emirates mocht afgelopen woensdag niet starten in de Waalse Pijl. Wat doe je dan als kopman? De volgende wedstrijd gaan verkennen zeker? Dat dacht Tadej Pogacar er ook van. Terwijl zijn collega’s zwoegden tussen Charleroi en de Muur van Hoei reed de Sloveen 210 van de 259 kilometer van La Doyenne. Dat leverde vruchten af. Hij won met verve. Pogacar was de beste van een groepje met vijf. Opvallend: alleen maar kopmannen kleurden de finale van ’s lands oudste klassieker en afsluiter van het voorseizoen.

De wielerliefhebbers die de hoogtepunten van Luik-Bastenaken-Luik niet wilden missen kregen ruimschoots de tijd om voor aanvang van het grote werk van de lentezon  te genieten. Dat deed het peloton in de Ardennen ook. Na zes luttele kilometers gingen Laurens Huys, Matthijs Paasschens (Bingoal- Pauwels Sauzen – Wallonie Bruxelles), Lorenzo Rota, Loïc Vliegen (Intermarché-Wanty-Gobert), Tomasz Marczynski (Lotto Soudal), Sergej Tsjernetski (Gazprom) en Aaron Van Poucke (Sport VlaanderenBaloise) ervandoor. Hun vlucht zou standhouden tot aan de voet van La Redoute, op 35 kilometer voor het einde, een col die wel meerdere keren in het verleden de koers deed openbreken.

Paasschens moest al eerste lossen, Huys en Rota hielden het het langst vol. In het peloton waren het vooral de mannen van Ineos – met kopman Richard Carapaz – die het meeste werk opknapten. Even consternatie toen Alaphilippe niet kon volgen maar vrij vlug keerde de wereldkampioen toch terug. Huys, de man uit Londerzeel, gaf zich zomaar niet gewonnen maar uiteraard moest ook hij, even voorbij de top, het hoofd buigen. Vanaf dat moment was het hek van de dam. Carapaz deed er alles aan op zijn eerste klassieker op zak te steken. Vansevenant, de laatste weken in goeden doen, moest ook afhaken.

Carapaz zou uiteindelijk finishen met een achterstand van 1’21” maar werd gediskwalificeerd en kreeg een boete van 1 000 Zwitserse frank. Hij had de – sinds 1 april  verboden – aerodynamische houding op de fiets aangenomen. Op negentien kilometer voor het einde daalde hij op de bovenbuis. Overigens kregen vier teams een boete van 500 Zwitserse frank omdat één van hun renners een bidon op een niet veroorloofde plek had weggegooid: Ineos Grenadiers, Astana, Total Direct Energie en EF Education – Nippo.

Uiteindelijk kregen we vijf leiders met namen die klinken als een klok: wereldkampioen Alaphilippe, Tourwinnaar Pogacar, Woods, Gaudu en de jarige (41) Valverde, winnaar in Luik in 2006, 2008, 2015 en 2017 en azend op een zevende podiumplaats. Met nog twintig kilometer te gaan had het kwintet een geruststellende voorsprong van twintig seconden. Roglic probeerde het gat nog dicht te rijden maar dat was onbegonnen werk. Valverde moest vanop kop aan de sprint beginnen. Woods zat in zijn wiel en dan volgden Gaudu, Alaphilippe en Pogacar maar aan het eind van de rit eindigden de laatste twee genoemden op plekken één en twee.

Winnaar Pogacar gaf toe dat hij op wraak belust was. ‘Ik heb hier geen woorden voor. Ik hou van deze race en win deze koers voor allemaal grote namen, het is ongelooflijk. Ik wist dat Julian Alaphilippe er een lange sprint van zou maken, daarom bleef ik in zijn wiel zitten met de bedoeling om er aan het eind over te gaan wat dus ook lukte. Ik had wat geluk dat de wind op het juiste moment meezat. Daardoor won ik plots aan snelheid. Het was een zware wedstrijd, we moesten steeds maar beuken tegen die wind. Woensdag waren we erg teleurgesteld. Marc Hirschi was erop gebrand om zijn zege van 2020 over te doen maar dat kon dus niet maar vandaag kregen we een uitstekende gelegenheid om ons opnieuw te tonen. Nu kan ik gaan rusten, tijd doorbrengen met mijn gezin en me voorbereiden op de Tour de France.’

JULIAN ALAPHILIPPE: ‘BEN OP MIJN WAARDE GEKLOPT’

Julian Alaphilippe moest tevreden zijn met de tweede plaats maar na zijn overwinning in de Waalse Pijl kan hij terug blikken op een geslaagd Ardens tweeluik. ‘Uiteraard had ik gehoopt van opnieuw te winnen maar ik ben op mijn waarde geklopt. Tadej heeft het slim gespeeld door vanachter mijn rug te komen. Maar hij was ook sterker dan mij vandaag. Vanaf het moment dat hij prof is geworden heeft Pogajar zich koers na koers verbeterd. Iedereen werkte goed samen voorin. Het was een zware wedstrijd. Zoals kon worden verwacht viel de schifting op de Roche-aux-Faucons. Nu, mee op het podium staan aan het eind van deze klassieker is toch ook mooi?’

David Gaudu slaagde in zijn opzet: beter doen dan twee jaar geleden. ‘Daar ben ik in geslaagd want ik eindigde toen zesde, nu derde. In de Waalse Pijl voelde ik al dat ik over de goede benen beschikte. Toen ik vandaag de eindstreep in zicht kreeg had ik af te rekenen met krampen maar plots dacht ik aan de goede raad die ik ooit had gekregen van een vriend en slaagde ik in mijn opzet. Ik heb geprobeerd om me wat te sparen door af en toe een beurt kopwerk over te slaan. Nu, dit is een wedstrijd die me ligt. Ik denk wel dat ik ze over een paar jaar op mijn naam zal kunnen schrijven.’

Slechts één landgenoot eindigde in de top twintig: Tiesj Benoot werd zevende. ‘Op het einde zag ik de kopgroep nog rijden. Ik probeerde er met Hirschi en Mollema naartoe te fietsen  maar dat lukte niet. Het was een beetje pokeren maar het viel verkeerd uit. Nu, dat belet niet dat ik tevreden ben over mijn prestatie. Ik heb wat gesukkeld met mijn gezondheid en behaalde een pak ereplaatsen binnen de top vijftien. Dit was mijn beste dag sinds mijn perikelen in Parijs-Nice. Vandaag zat er niet meer in. Vooraan reden vijf toppers en ook in mijn groepje vond je alleen maar grote namen. Op de Roche-aux-Facons viel ik stil. Ik strandde op 200-300 meter en de vogels waren gaan vliegen. Ik sta dan ook op de plek waar ik thuis hoor. Ik sluit mijn voorjaar met een goed gevoel af. Ik ga nu een week uitrusten, de fiets ver wegzetten, werken in de tuin  en nadien heropstarten tijdens een  hoogtestage.’

Een man die voorin werd verwacht was Primoz Roglic maar hij moest tevreden zijn met een dertiende plek.  ‘In het begin ging het te langzaam en aan het eind te hard. Daardoor moest ik de rol lossen. In het begin was er heel veel tegenwind. Ik had geen goede benen vandaag. Ik denk niet dat ik hier te lang moet van wakker liggen. Soms win je, de andere keer verlies je.  Het ging in het begin zo traag door die tegenwind. Daardoor gaf men in de finale volop gas, maar ik had niet de beste benen en kon de besten daarom niet volgen. Het is nu hoogtijd om de riem er even af te leggen. Pas in de Tour verschijn ik weer op het toneel.’

Edwin MARIËN

Foto UAE Emirates