Categorieën
Algemeen

Verwachte overwinning van Evenepoel maar Lampaert bijt van zich af

KNOKKE –HEIST – Dat Remco Evenepoel de winnaar zou worden van de individuele tijdrit in Knokke-Heist (eigenlijk met aankomst in Westkapelle) stond in de sterren geschreven, dat Yves Lampaert zo fel van zich af zou bijten niet meteen. Pas in de allerlaatste kilometer maakte Evenepoel het verschil. Hij won met amper twee seconden voorsprong voor zijn teamgenoot. De Nieuw-Zeelander Fisher-Block, een jonge tijdritspecialist, eindigde als derde op achttien seconden. De Belgen Herregodts en Frison finishten als vierde en vijfde op negentien tellen.

Geen Victor Campenaerts aan de start voor de tweede etappe van de Baloise Belgium Tour. ‘Gisteren ben ik compleet over mijn limiet gegaan en verkrampte ik helemaal op het einde waardoor ik krampen kreeg aan mijn achterste pees, die ook al geraakt werd in de Giro.’ Het was dus uitkijken naar de prestatie van Remco Evenepoel. Die stelde niet teleur. Hij heeft in de klassering nu al  een voorsprong van 45 seconden op Lampaert en zonder ongelukken kan de eindzege hem niet meer ontsnappen. Zowel de ritten van morgen, met finish in Schepenheuvel-Zichem, als die van zondag, met aankomst in Beringen, zijn een kolfje naar de hand van de sprinters. Alleen  zaterdag, in de Ardennenrit met vertrek en aankomst in Hamoir, kan het klassement overhoop worden gehaald. Philippe Gilbert: ‘Alles is nog mogelijk maar dan wel voor de tweede plaats. De rit van zaterdag is niet lastig genoeg. De moeilijkste etappe hebben we al achter de rug: de tocht van gisteren.’

Voor de start hadden Evenepoel en Lampaert nog met elkaar gedold: ‘stel nu even dat we vandaag één en twee worden en dat we ook met zijn tweetjes het klassement zouden aanvoeren.’ Enkele uren later was het zover. Lampaert: ‘Ik zat meteen in het goede ritme. Tijdens de laatste kilometer was het zwoegen geblazen richting finish. Ik voelde me prima wat niet meteen voordehandliggend is want normaal heb je na een hoogtestage toch tien tot twaalf dagen recuperatietijd nodig. Tegen Remco is geen kruid opgewassen. Ik noem hem vanaf nu de aërokogel. Voor mij was dit een uitstekende voorbereiding op wat volgt: de Belgische kampioenschappen, eerst voor eigen volk in Ingelmunster (tijdrit) en nadien op de weg, in Waregem, ook niet al te ver van mijn deur.’

Het werd dus een nek-aan-nek-race tussen twee ‘Deceuninck-Quip Step’-pers. Zowel bij de tussentijd  als één kilometer voor de streep, klokten beiden quasi dezelfde chrono. In het slotgedeelte maakte Evenepoel het verschil. Hij had op het eind Robbe Ghys even als mikpunt. ‘Ik  ben zwaar ontgoocheld’, zuchtte de ritwinnaar van gisteren. ‘Na de eerste bocht kreeg ik al af te rekenen met een lekke band en moest ik mijn tijdritfiets inruilen voor een gewone. Ik heb al wel wat ervaring in deze discipline. Toen ik belofte was kon ik al wel  een stukje tijdrijden. Vandaag had ik de goede benen maar pech speelde me parten.’

Daar bleef Evenepoel van gevrijwaard. Dit was de ideale tijdrit voor mij: kort, met veel lange stukken en met tegenwind. Daardoor kon ik optimaal gebruik maken van mijn aërodynamische houding, wat een voordeel oplevert tegenover de hardrijders. Ik weeg nu 60 kilogram. Het zou niet slecht zijn indien ik voor de Olympische tijdrace in Tokyo twee kilootjes bijkwam. Maar dat zijn zorgen voor later. Ik wil eerst volop van dit moment genieten en iedereen bedanken die heeft meegeholpen aan mijn wederopstanding.’

Edwin MARIËN