Categorieën
Algemeen

Lefevre (Deurne) en Genyn (Kalmthout) medaillekandidaten op paralympics

MORTSEL – Dinsdag beginnen de Paralympische Zomerspelen van 2020 in Tokio. Ze vinden plaats tot zondag 5 september. Net zoals tijdens de Olympische Spelen zullen Antwerps Persbureau en Sportvisie er opnieuw verslag over uitbrengen.

Niet minder dan 22 Paralympische sporten (23 als men het baan- en wegwielrennen als twee aparte sporten beschouwt) staan op het programma. In vergelijking met de Paralympische Spelen van Rio 2016 verdwijnen het 7-a-side football en zeilen en doen badminton en taekwondo zijn intrede.

Onze provincie heeft alvast twee medaillekandidaten met Joyce Lefevre uit Deurne en Peter Genyn, geboren in Brasschaat en nu wonend in Kalmthout.

Joyce Lefevre kampte bij haar geboorte op 28 juni 1988 in Jette met zuurstoftekort in de hersenen, waardoor ze een hersenverlamming opliep. In de zomer van 2014 nam ze in haar manuele rolstoel deel aan de jaarlijkse Dodentocht in Bornem. Haar bijzondere prestatie ging dankzij een interview op ATV niet onopgemerkt voorbij. Parantee-Psylos merkte haar op en al vrij snel begon Joyce met wheelen.

In 2016 was Lefevre op de 100 meter goed voor brons op het EK in het Italiaanse Grosseto. In de zomer van datzelfde jaar ging voor haar een droom in vervulling toen ze last minute geselecteerd werd voor de Paralympische Spelen in Rio na de schorsing van Rusland. Ze eindigde op de achtste plaats op de 100 meter sprint en werd op de 400 meter gediskwalificeerd.

Twee jaar na haar bronzen medaille op het EK in Italië slaagde de Antwerpse er opnieuw in om op de Europese kampioenschappen Para-atletiek in Berlijn (2018) brons te behalen op de 100 meter sprint. Dit jaar maakte ze een grote sprong. Ze verpulverde haar persoonlijk record op de 100 meter op de Grand Prix in Notwill dit voorjaar. In Tokyo neemt ze deel aan de 100 en 800.

Peter Genyn werd op 24 december 1976 geboren in Brasschaat. Op zestienjarige leeftijd brak hij zijn nek na een duik in ondiep water. De diagnose luidde tetraplegie of verlamming van de borst tot aan de voeten. Tijdens zijn lange revalidatie kwam hij in 1994 in contact met rolstoelrugby, de eerste en enige teamsport voor mensen met zowel arm- als beenuitval. Genyn legde zich hierop toe en oefende de sport op het hoogste niveau uit. Samen met zijn team nam hij deel aan de Paralympische Spelen in Londen en Athene, won hij medailles op het Europees kampioenschap en behaalde hij een vierde plek op het wereldkampioenschap.

In 2013 kende Genyn opnieuw een zware tegenslag. Hij brak zijn heup en dijbeen en moest een kruis maken over zijn succesvolle carrière in het rugby. Een emotioneel zware periode volgde. Om in goede conditie te blijven ging hij met een wheeler op de weg rijden. Door zijn rugbyverleden wist Parantee-Psylos dat hij snel was en stelde de federatie hem voor om atletiekwedstrijden uit te proberen.

In 2014 eindigde de voormalig rolstoelrugbyspeler in Zwitserland meteen derde op zijn eerste wedstrijd in aanwezigheid van de Europese top. Later dat jaar kaapte hij ook de zilveren medaille weg op het EK in het Engelse Swansea. In 2015 kroonde hij zich in Doha tot wereldkampioen op zowel de 100 meter als 400 meter rolstoelsprint. Op de Paralympische Spelen in Rio een jaar later haalde hij opnieuw de dubbel binnen. In 2017 werd Genyn dubbel wereldkampioen, het jaar nadien dubbel Europees kampioen. Het leverde hem twee keer op rij de titel van Paralympiër van het Jaar op. In 2019 en 2021 won hij telkens goud op de 200 meter en zilver op de 100 meter op respectievelijk het WK in Dubai en het EK in Bydgoszcz. (EM / Parantee-Psylos / BPC)